Ο Μεγάλος Νίτσε (2)

Η ΗΘΙΚΗ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΠΡΟΚΡΟΥΣΤΗ...

Η ''Δευτέρα Παρουσία'' είναι η γλυκιά παρηγοριά της εκδίκησης-η επανάσταση, την οποία περιμένει ο σοσιαλιστής εργάτης, τοποθετημένη όμως λίγο αργότερα.
Το ''επέκεινα'': ο ''άλλος κόσμος'' είναι μόνο ένα μέσο για να κηλιδωθεί ''τούτος εδώ'' ο κόσμος..
-Το Λυκόφως των ειδώλων-



Πρέπει να πεθαίνει κανείς περήφανα όταν δεν είναι πια μπορετό να ζει περήφανα.
Αν αγαπάει κανείς τη ζωή πρέπει να διαλέγει έναν άλλο θάνατο:έναν θάνατο ελεύθερο, συνειδητό, χωρίς το τυχαίο, χωρίς ενέδρα.
-Το λυκόφως των ειδώλων-



ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. ΓΙΑΤΙ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ?ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙΣ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΑ ΑΝΤΡΙΚΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΣΟΥ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΕΧΟΥΝ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤ' ΑΛΛΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ, ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΧΑΡΗ, ΣΤΑ ΕΝΣΤΙΚΤΑ ΤΗΣ ''ΕΥΤΥΧΙΑΣ''..
Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ..
-Το λυκόφως των ειδώλων-



Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΘΕΙ ΠΑΡΑ ΣΑΝ ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΔΥΝΑΜΗΣ.
ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ, ΜΟΝΟ ΣΤΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, ΒΡΙΣΚΕΙ ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΝΣΤΙΚΤΟΥ-Η ''ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΖΩΗ''..ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΑΙΩΝΙΑ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΥΤΟΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ ΑΙΩΝΙΩΣ Η ΘΕΛΗΣΗ ΓΙΑ ΖΩΗ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΙΩΝΙΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ''ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΓΕΝΝΑΣ''.ΔΙΟΝΥΣΟΣ:ΔΕ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΝΩΤΕΡΟ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟ ΤΩΝ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ.Σ'ΑΥΤΕΣ, ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΒΙΩΝΕΤΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ- ΚΑΙ Η ΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, Η ΤΕΚΝΟΠΟΙΙΑ, ΒΙΩΝΕΤΑΙ ΩΣ ΙΕΡΗ ΟΔΟΣ!...
-Το λυκόφως των ειδώλων-




Η ΚΑΤΑΦΑΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗ ΖΩΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ, Η ΘΕΛΗΣΗ ΓΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΩΤΕΡΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΝΤΛΗΤΗ-ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο,ΤΙ ΕΓΩ ΟΝΟΜΑΣΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΟ, ΕΚΕΙ ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΒΡΗΚΑ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΤΡΑΓΙΚΟΥ ΠΟΙΗΤΗ..ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΙΚΤΟ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΓΝΙΣΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΒΙΑΙΗΣ ΕΚΤΟΝΩΣΗΣ ΤΟΥ, ΟΠΩΣ ΝΟΜΙΣΕ Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ.ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Η ΑΙΩΝΙΑ ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ, ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΤΡΟΜΟ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΟΙΚΤΟ-ΤΟΥΤΗ Η ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΙΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ..
-Το λυκόφως των ειδώλων-



Πόσα λίγα χρειαζόμαστε για την ευτυχία!ο ήχος ενός αυλού.
Χωρίς τη μουσική θα ταν η ζωή ένα λάθος.
-Το λυκόφως των ειδώλων-



Περιφρονώ όλους όσους θέλουν να συστηματοποιούν τα πράγματα και τους αποφεύγω.
Η θέληση για ένα σύστημα είναι έλλειψη ακεραιότητας.
-Το λυκόφως των ειδώλων-



ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑΔΙΝΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΚΑΠΟΙΑ ΝΟΗΜΑ Σ ΑΥΤΑΔΗΛΑΔΗ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΠΩΣ ΑΥΤΑ ΥΠΑΚΟΥΟΥΝ ΗΔΗ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΘΕΛΗΣΗ (ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ)
-Το λυκόφως των ειδώλων-




ΤΟ ΕΥΓΕΝΕΣ ΕΙΔΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΩΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΑ ΕΓΚΡΙΣΗΣ, ΚΡΙΝΕΙ ''Ό,ΤΙ ΜΕ ΒΛΑΠΤΕΙ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΒΕΡΟ ΚΑΘ ΕΑΥΤΟ'', ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΩΤΟ ΑΠΟΝΕΜΕΙ ΤΙΜΗ ΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΑΞΙΕΣ.ΤΙΜΑ ΚΑΘΕΤΙ ΓΙΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ: ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΗΘΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΕΞΥΜΝΗΣΗ.ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΛΑΝΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ, ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΞΕΧΕΙΛΙΣΕΙ, Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ, Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΕΝΟΣ ΠΛΟΥΤΟΥ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΧΑΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ- ΚΑΙ Ο ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΒΟΗΘΑ ΤΟΥΣ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ, ΟΧΙ ΟΜΩΣ Η ΣΧΕΔΟΝ ΟΧΙ, ΑΠΟ ΟΙΚΤΟ, ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΑΡΟΡΜΗΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ Η ΠΕΡΙΣΣΕΙΑ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ.Ο ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΙΜΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ, ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΙΩΠΑ, ΠΟΥ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟΣ ΚΑΙ ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΣΕΒΕΤΑΙ ΚΑΘΕΤΙ ΑΥΣΤΗΡΟ ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΟ.
-Πέρα από το καλό και το κακό-




Είναι η μουσική στη συνείδησή μας, ο χορός στο πνεύμα μας,με τα οποία δεν θέλουν να εναρμονιστούν όλες οι πουριτανικές λιτανείες,τα ηθικά κηρύγματα και η χρηστότητα..
-Πέρα από το καλό και το κακό-



Ο εγκληματίας συχνά δε βρίσκεται στο ύψος της πράξης του:τη μειώνει και τη συκοφαντεί..
-Πέρα από το καλό και το κακό-


''Οίκτος για όλους''-αυτό θα ήταν σκληρότητα και τυραννία για σένα, γείτονά μου!
-Πέρα από το καλό και το κακό-


''Αυτό έκανα'', λέει η μνήμη μου.
''Δε μπορεί να το έκανα αυτό''-λέει η περηφάνια μου και παραμένει άτεγκτη.
Στο τέλος-η μνήμη υποχωρεί..
-Πέρα από το καλό και το κακό-

Ο Μεγάλος Νίτσε (1)

Ένα από τα κοινότερα λαθεμένα συμπεράσματα είναι το εξής,
επειδή κάποιος είναι αληθινός και έντιμος απέναντί μας, λέει την αλήθεια.
Έτσι το παιδί πιστεύει τις κρίσεις των γονιών του,
ο χριστιανός τους ισχυρισμούς του ιδρυτή της Εκκλησίας.
Παρόμοια ο κόσμος δεν θέλει να δεχτεί ότι όλα εκείνα τα πράγματα που υπεράσπισαν οι όμοιοί τους σε παλιότερους αιώνες, θυσιάζοντας την ευτυχία και την ζωή τους,δεν ήταν τίποτα άλλο παρά πλάνες.
-Ανθρώπινο,πολύ ανθρώπινο-


Οι βάναυσοι άνθρωποι που νιώθουν προσβλημένοι, φροντίζουν να βάλουν το βαθμό της προσβολής όσο το δυνατόν ψηλότερα, και μιλούν για την αιτία της προσβολής με πολύ εξωγκομένες λέξεις, απλώς και μόνο για να μπορέσουν να γλεντήσουν με τα συναισθήματα του μίσους και της εκδικητικότητας που δημιουργούνται έτσι..
-Ανθρώπινο,πολύ ανθρώπινο-



Οι θρησκείες είναι πλούσιες σε δικαιολογίες προκειμένου να αποφευχθεί το αίτημα της αυτοκτονίας: μ 'αυτόν τον τρόπο κερδίζουν την εύνοια εκείνων που είναι ερωτευμένοι με τη ζωή
-Ανθρώπινο,πολύ ανθρώπινο-





ΠΟΣΟ ΛΙΓΟΣ ΘΑ ΦΑΙΝΟΤΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΙΧΩΣ ΤΗ ΛΗΣΜΟΣΥΝΗ!
ΕΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΕΙ ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΒΑΛΕ ΤΗ ΛΗΣΜΟΣΥΝΗ ΘΗΡΟΦΥΛΑΚΑ ΣΤΟ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ
-Ανθρώπινο,πολύ ανθρώπινο-




Η πνευματικοποίηση της αισθητικότητας λέγεται έρωτας: αυτός είναι μεγάλος θρίαμβος
επί του χριστιανισμού.Η εκκλησία ανέκαθεν ήθελε την καταστροφή των εχθρών της:
εμείς οι αμοραλιστές και αντιχριστιανοί βλέπουμε την υπεροχή μας από το ότι υπάρχει η εκκλησία..
-Το λυκόφως των ειδώλων-




ΟΤΑΝ ΑΠΑΡΝΙΕΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΑΠΑΡΝΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΖΩΗ
-Το λυκόφως των ειδώλων-



Η αντι-φυσική ηθική, δηλαδή σχεδόν κάθε ηθική που έχει μέχρι σήμερα διδαχτεί,
τιμηθεί και εξυμνηθεί, στρέφεται εναντίον των ενστίκτων της ζωής: είναι καταδίκη των ενστίκτων, άλλοτε κρυφή, άλλοτε φανερή και αναιδής.
-Το Λυκόφως των ειδώλων-





Ο μοραλιστής, αυτός ο στενόμυαλος με τις ηθικές αρχές, ξέρει ακόμα και πώς πρέπει να'ναι
ο άνθρωπος: ζωγραφίζει τον εαυτό του στον τοίχο και μετά λέει: Ecce Homo!
Το μεμονωμένο άτομο είναι ένα μέρος του fatum, είναι ένας ακόμα νόμος, μια ακόμα αναγκαιότητα για όλα όσα θα'ρθουν και θα υπάρξουν.Όταν του πούμε ''άλλαξε τον εαυτό σου'' ζητάμε ν'αλλάξει το κάθε τί, ακόμη και αναδρομικά..
-Το λυκόφως των ειδώλων-



Η θεωρία της θέλησης επινοήθηκε ουσιαστικά για το σκοπό της τιμωρίας, δηλαδή της επιθυμίας για εύρεση ενόχων.Οι άνθρωποι θεωρούνται ''ελεύθεροι'' ώστε να μπορούν να κρίνονται και να τιμωρούνται.
-Το λυκόφως των ειδώλων-



Η ΘΕΩΡΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΠΟΝΕΜΕΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΙΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ-ΟΥΤΕ Ο ΘΕΟΣ,ΟΥΤΕ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ,ΟΥΤΕ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ,
ΟΥΤΕ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΤΟΥ.ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ, ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΑ Η ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΤΡΟΠΟ, Η ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Σ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ Η ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.Η ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ ΜΟΙΡΑ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ
ΜΟΙΡΑ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΥΠΗΡΞΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ.Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΠΟΙΑΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΠΙΔΙΩΞΗΣ,ΜΙΑΣ ΘΕΛΗΣΗΣ,ΕΝΟΣ ΣΚΟΠΟΥ.ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΜΙΑΣ ΑΠΟΠΕΙΡΑΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΕΝΟΣ ''ΙΔΑΝΙΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ'' Η ΜΙΑΣ ''ΙΔΑΝΙΚΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ'' Η ΜΙΑΣ ''ΙΔΑΝΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ''.ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟ ΝΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΘΕΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΣΤΟΝ ΕΝΑ Η ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΣΚΟΠΟ.ΕΠΙΝΟΗΣΑΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ, ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΚΟΠΟΣ..Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΟΥ ΜΟΙΡΑΙΟΥ, ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΟΛΟΝ, ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΛΟΝ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ, ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙ, ΝΑ ΣΥΓΚΡΙΝΕΙ Η ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΙ ΤΟ ''ΕΙΝΑΙ'' ΜΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΘΑ ΣΗΜΑΙΝΕ ΠΩΣ ΘΑ ΕΚΡΙΝΕ, ΘΑ ΜΕΤΡΟΥΣΕ, ΘΑ
ΣΥΓΚΡΙΝΕ Η ΘΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΟ ΟΛΟΝ.Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΕΥΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ
ΝΑ ΜΗ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΠΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ, ΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΓΕΤΑΙ ΣΕ ΜΙΑ CAUSA PRIMA Ο ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ, ΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ,ΕΙΤΕ ΩΣ ΚΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΕΙΤΕ ΩΣ ''ΠΝΕΥΜΑ''.ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗΝ
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΠΑΛΙ Η ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ.Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΗΤΑΝ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ.ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΤΟ ΘΕΟ, ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ: ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΣΩΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

Μαξ Στίρνερ-Αποσπάσματα 2ο μέρος

''Η πλέμπα παύει να ναι πλέμπα μόνο όταν αρπάζει.
Μόνον ο φόβος της να κάνει αυτό το πράγμα, και η αντίστοιχη τιμωρία,
την κάνουν πλέμπα. Μόνο η απόφανση ότι είναι αμαρτία, έγκλημα να αδράχνεις,
δημιουργεί μια πλέμπα''.



''Αν καταφέρουν οι άνθρωποι να χάσουν τον σεβασμό για την ιδιοκτησία, ο καθένας θα έχει ιδιοκτησία, όπως όλοι οι δούλοι γίνονται ελεύθεροι άνθρωποι μόλις πάψουν να σέβονται τον κύριο ώς κύριο''.



''ΝΑ ΑΔΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ! ΕΤΣΙ ΚΗΡΥΣΣΕΤΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ. ΕΓΩ ΜΟΝΟ ΚΑΘΟΡΙΖΩ ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ''.





''Κι εγώ αγαπώ τους ανθρώπους, όχι απλώς άτομα, αλλά τον καθένα. Τους αγαπώ όμως με συνείδηση του εγωισμού. Τους αγαπώ, επειδή η αγάπη με κάνει ευτυχισμένο, αγαπώ επειδή η αγάπη είναι φυσιολογική για μένα, μου αρέσει. Δε γνωρίζω καμιά <εντολή αγάπης>. Έχω συμπάθεια για κάθε αισθανόμενο ον, και το βάσανό του με βασανίζει, η ανακούφισή του με ανακουφίζει. Μπορώ να το σκοτώσω όχι όμως να το βασανίσω''.





''Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΟΝΟΝ ΟΤΑΝ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΙΔΙΟΤΕΛΕΣ ΚΑΙ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ, ΚΑΙ ΟΤΑΝ, ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ Ή ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΩ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΘΗΚΟΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ Σ ΑΥΤΗΝ, ΤΟΣΟ ΛΙΓΟ ΟΣΟ ΘΑ ΕΙΧΑ ΕΝΑ ΚΑΘΗΚΟΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ. ΑΝ ΜΟΛΟΤΑΥΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΩ ΜΕ ΤΗ ΜΕΓΙΣΤΗ ΜΕΡΙΜΝΑ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΜΟΥ''.




''ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΤΙΠΟΤΕ, ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΧΡΩΣΤΩ, ΤΟ ΧΡΩΣΤΩ ΤΟ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ. ΑΝ ΣΟΥ ΔΕΙΧΝΩ ΕΥΔΙΑΘΕΤΗ ΟΨΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΚΙ ΕΣΕΝΑ, ΤΟΤΕ Η ΕΥΔΙΑΘΕΣΙΑ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΚΑΙ Η ΟΨΗ ΣΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΜΟΥ. ΣΕ ΧΙΛΙΟΥΣ ΑΛΛΟΥ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΕΥΔΙΑΘΕΤΟΥΣ, ΔΕΝ ΤΗ ΔΕΙΧΝΩ''.




''Η ένωση είναι δικό μου δημιούργημα, δεν είναι ιερή. Όπως δεν θέλω να μαι δούλος των αξιωμάτων μου, αλλά τα παραδίδω συνεχώς στην κριτική μου δίχως καμιά εγγύηση και δεν αναλαμβάνω καμιά υποχρέωση για τη μονιμότητά τους, το ίδιο, και ακόμη λιγότερο, δεν δεσμεύμαι για το μέλλον μου στην ένωση και δεν πουλώ την ψυχή μου σ αυτήν όπως συμβαίνει με το κράτος και με κάθε πνευματική εξουσία. Αντίθετα εγώ είμαι και παραμένω για μένα κάτι περισσότερο από το κράτος, την εκκλησία, τον Θεό και τα τοιαύτα, άρα και κάτι απείρως περισσότερο από την ένωση''.




''ΔΕΝ ΤΑΠΕΙΝΩΝΟΜΑΙ ΠΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ, ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΟΤΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ Η ΔΥΝΑΜΗ ΜΟΥ, ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΟΤΑΞΩ ΑΜΕΣΩΣ ΜΟΛΙΣ ΑΠΕΙΛΗΣΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ Ή ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΜΕΝΑ. Η ΚΑΘΕΜΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΩ, ΟΠΩΣ ΕΝΑ ΣΚΥΛΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΗΡΑΜΑ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΤΟ ΣΚΟΤΩΝΟΥΜΕ ΑΝ ΟΡΜΗΣΕΙ ΠΑΝΩ ΜΑΣ. ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΜΕ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ, ΤΙΣ ΒΑΖΩ ΝΑ ΜΕ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ. ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΕΣΩ ΕΜΟΥ. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΝΑ ΜΗΝ ΤΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΩ ΕΚ ΝΕΟΥ, ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ. ΟΙ <ΑΝΩΤΕΡΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ> ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΕΓΩ ΑΝΥΨΩΝΩ ΑΥΤΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΒΙΒΑΖΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ''.




''ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ <ΚΕΚΛΗΜΕΝΟΣ> ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑ <ΚΑΘΗΚΟΝ>, ΚΑΝΕΝΑ <ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ>, ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΙΑ <ΚΛΗΣΗ> ΕΝΑ ΖΩΟ Ή ΦΥΤΟ''.




''Δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτε το οποίο δεν κάνει, όπως δεν κάνει κανείς τίποτε που δεν μπορεί να κάνει''.





''Το λογικό είναι ένα βιβλίο γεμάτο νόμους που ψηφίστηκαν εναντίον του εγωισμού''.




''Κανένα πρόβατο, κανένα σκυλί δεν κοπιάζει να γίνει <σωστό πρόβατο, σωστό σκυλί>. Κανένα ζώο δεν παρουσιάζει την ουσία του σαν καθήκον, δηλαδή σαν έννοια, την οποία πρέπει να πραγματοποιήσει. Πραγματοποιεί τον εαυτό του, ζώντας τον εαυτό του, δηλαδή διαλύοντάς τον, πεθαίνοντας. Δεν ζητά να είναι ή να γίνει οτιδήποτε άλλο απ'ό,τι είναι''.




''Η ελευθερία της σκέψης υπάρχει όταν μπορώ να έχω όλες τις δυνατές σκέψεις. Οι σκέψεις γίνονται όμως ιδιοκτησία μόνον με το να μην είναι ικανές να γίνουν κύριες. Την εποχή της ελευθερίας της σκέψης κυριαρχούν σκέψεις (ιδέες). Όμως αν φτάσω στην ιδιοκτησία της σκέψης, τότε συμπεριφέρονται ως δημιουργήματά μου''.





''ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΜΑΚΡΥΤΕΡΑ ΑΠ' ΟΣΟ ΕΧΟΥΝ ΣΚΕΦΤΕΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΟΥΣ''.




''Καμιά υπόθεση, κανένα δήθεν <ύψιστο συμφέρον της ανθρωπότητας>, καμιά <ιερή υπόθεση> δεν αξίζει να την υπηρετείς, και να ασχολείσαι μαζί της για χάρη της.
Μπορείς να αναζητήσεις την αξία της μόνο στο εξής, στο να αξίζει κάτι για σένα για χάρη σου''.



''Η αλήθεια μιας εποχής είναι η έμμονη ιδέα της, και, αν οι άνθρωποι έβρισκαν αργότερα μια άλλη αλήθεια, αυτό συνέβαινε πάντα επειδή αναζητούσαν μια άλλη αλήθεια:μεταρρύθμιζαν μόνο την τρέλα και της φορούσαν ένα μοντέρνο ρούχο''.




''ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΟΥ. ΚΟΝΤΟΛΟΓΙΣ, ΤΟ ΚΑΘΕΤΙ ΣΕ ΜΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ. ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΩΣ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΩ ΙΔΙΟΠΟΙΟΥΜΑΙ ΕΓΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΚΑΘΩΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΩ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΣΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΟΝΟΝ ΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΓΩ. ΔΕΝ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΑΙ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΟΥΤΕ ΑΝΑΠΤΥΣΣΩ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ, ΑΛΛΑ, ΕΓΩ, ΑΝΑΠΤΥΣΣΩ-ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ-ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ''.

Μαξ Στίρνερ-Αποσπάσματα 1ο μέρος

''Όλες οι πράξεις και οι προσπάθειές σας είναι μυστικός, συγκαλυμμένος και κρυμμένος εγωισμός. Επειδή όμως είναι εγωισμός, τον οποίο δε θέλετε να παραδεχτείτε
και κρύβετε από τον ίδιο τον εαυτό σας,
άρα εγωισμός όχι φανερός και δημόσιος, άρα ασύνειδος, δεν είναι εγωισμός,
αλλά δουλεία, υποτέλεια, άρνηση του εαυτού''.


''Ως ιδιοκτήτες είστε πραγματικά απαλλαγμένοι από τα πάντα, και ό,τι μένει κολλημένο σε σας, το έχετε δεχτεί.
είναι η επιλογή και η αρέσκειά σας.
Ο ιδιοκτήτης είναι ο γεννημένος ελεύθερος, ο ελεύθερος εξ αρχής.
αντίθετα ο ελεύθερος άνθρωπος είναι μόνον ο μανιακός της ελευθερίας, ο ονειρευόμενος και ενθουσιώδης οπαδός. Ο πρώτος είναι πρωταρχικά ελεύθερος επειδή
δεν αναγνωρίζει τίποτε άλλο από τον εαυτό του. δεν έχει ανάγκη να απελευθερωθεί,
επειδή απορρίπτει εκ των προτέρων καθετί εξωτερικό από τον εαυτό του,
επειδή δεν εκτιμά τίποτε περισσότερο από τον εαυτό του,
επειδή δεν βάζει τίποτα πάνω από τον εαυτό του, κοντολογίς, επειδή ξεκνάει από τον εαυτό του και <έρχεται στον εαυτό του>''.


''Η δύναμη είναι ωραίο πράγμα, και χρήσιμο για πολλούς σκοπούς. Διότι <προχωρά κανείς περισσότερο με μια χούφτα δύναμη παρά με ένα σακί γεμάτο δίκιο>''.


''Ο άνθρωπος στον οποίο έχουν δώσει την ελευθερία δεν είναι παρά ένας απελεύθερος, ένας libertinus, ένα σκυλί που σέρνει πίσω του ένα κομμάτι αλυσίδα: είναι ανελεύθερος με ένδυμα ελευθερίας, όπως ο γάιδαρος που φοράει τη λεοντή''.



''Η ηθικότητα είναι ασυμβίβαστη με τον εγωισμό, επειδή η πρώτη δεν δίνει εγκυρότητα σε μένα αλλά στον άνθρωπο μέσα σε μένα''.



''Εμείς οι δύο, το κράτος κι εγώ, είμαστε εχθροί. Εγώ ο εγωιστής, δεν έχω στην καρδιά μου την ευημερία αυτής της <ανθρώπινης κοινωνίας>, Δεν θυσιάζω τίποτε σ αυτήν, μόνο την χρησιμοποιώ. Για να μπορώ όμως να τη χρησιμοποιώ πλήρως, τη μετατρέπω σε ιδιοκτησία μου και δημιούργημά μου. Δηλαδή την εκμηδενίζω και σχηματίζω στη θέση της την ΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΓΩΙΣΤΩΝ''.




''Εγώ είμαι άνθρωπος όπως ακριβώς είναι άστρο η γη. Όσο γελοίο θα ήταν να τεθεί στη γη το καθήκον να είναι <πλήρες άστρο> άλλο τόσο γελοίο είναι να φορτωθώ ως κλήση μου
το να είμαι <πλήρης άνθρωπος>''.



''Το να είσαι άνθρωπος δεν σημαίνει εκπληρώνεις το ιδεώδες του ανθρώπου, αλλά παρουσιάζεις τον εαυτό σου, το άτομο. Το καθήκον μου δεν είναι να πραγματοποιήσω το γενικά ανθρώπινο, αλλά πώς να ικανοποιήσω τον εαυτό μου.
Εγώ είμαι το είδος μου, είμαι δίχως νόρμα, δίχως νόμο, δίχως μοντέλο και τα τοιαύτα''.



''Όταν ένας βλάκας μου δίνει δίκιο, γίνομαι δύσπιστος απέναντι στο δίκιο μου.
Δεν θέλω να το πάρω απ'αυτόν. Αλλά κι όταν μου δίνει δίκιο ένας σοφός,
ούτε τότε έχω δίκιο. Το αν εγώ έχω δίκιο, είναι εντελώς ανεξάρτητο από το αν μου το δίνει ένας βλάκας ή ένας σοφός''.



''Η δύναμή μου είναι ιδιοκτησία μου.Η δύναμή μου μού δίνει ιδιοκτησία.
Η δύναμή μου είμαι εγώ ο ίδιος, και μέσω αυτής είμαι ιδιοκτησία μου''.





''Αν αυτό είναι δίκαιο για μένα, τότε είναι δίκαιο.
Πιθανόν αυτό να μη είναι το δίκαιο για τους άλλους. Είναι δικό τους πρόβλημα, όχι δικό μου: ας υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Και αν κάτι δεν ήταν δίκαιο για όλο τον κόσμο, αλλά για μένα ήταν, αν δηλαδή το ήθελα, δεν θα ρωτούσα τίποτα για όλο τον κόσμο. Έτσι κάνει ο καθένας που ξέρει να εκτιμά τον εαυτό του, ο καθένας στο βαθμό που είναι εγωιστής. ΔΙΟΤΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ, ΚΙ ΑΥΤΟ- ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣ''.






''Η τίγρη που ορμάει πάνω μου, έχει το δικαίωμα, και εγώ, που την αποκρούω,
έχω επίσης το δικαίωμα. Δεν προστατεύω το δικαίωμά μου απέναντί της, αλλά τον εαυτό μου''.



''Η συμπεριφορά του κράτους είναι η εξουσία, και αποκαλεί την εξουσία του ''δίκαιο'', ενώ εκείνη του ατόμου ''έγκλημα'' ''.




''Παιδιά που βγήκαν μια φορά έξω ελεύθερα, και πέρασαν μια ώρα δίχως μαστίγιο,
δεν θέλουν πια να μπουν στο κελλί''.




''ΕΓΩ ΟΜΩΣ ΔΙΝΩ Ή ΠΑΙΡΝΩ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΔΥΝΑΜΗΣ, ΚΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΝΩΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΕΙΜΑΙ Ο ΠΙΟ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ. ΚΑΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΜΟΥ, ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΑΛΛΗ ΠΗΓΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΜΕΝΑ, ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΥΤΕ ΤΗ ΦΥΣΗ ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΤΑ <ΑΙΩΝΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ> ΤΟΥ ΟΥΤΕ ΤΟ ΘΕΪΚΟ ΟΥΤΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ''.





''Η δημοκρατία δεν είναι τίποτα άλλο από-απόλυτη μοναρχία. Διότι δεν έχει διαφορά αν ο μονάρχης ονομάζεται ηγεμόνας ή λαός, αφού και οι δύο είναι <μεγαλειότητα>.''





''ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΙΣΩ ΔΕΙΛΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΤΗ ΒΛΕΠΩ ΠΑΝΤΑ ΣΑΝ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΝΑ <ΣΕΒΟΜΑΙ>. ΚΑΝΕΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ Μ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΟΥ''

Μαρκήσιος Ντε Σαντ!!!

''Τίποτα δεν είναι εγκληματικό όταν σε κάνει να καυλώνεις.
Το μόνο έγκλημα που υπάρχει στον κόσμο είναι ν' αρνιέσαι κάτι που σε κάνει να χύνεις''.
-120 μέρες των Σοδόμων''


Αυτός ο οποίος αποπλανούσε κοπέλες συγκεντρώνει δυο γυναίκες.
Παροτρύνει τη μία, για να σώσει τη ζωή της, ν'απαρνηθεί το θεό και τη θρησκεία της,
αλλά αυτή είναι μιλημένη και της είπαν να μην υποχωρήσει,
γιατί αν έκανε κάτι τέτοιο θα τη σκότωναν, κι αν αντιστεκόταν δεν είχε να φοβάται τίποτα. Αντιστέκεται κι αυτός της τινάζει τα μυαλά στον αέρα:
-Άρπα τώρα το Θεό σου!
Φέρνει τη δεύτερη μπροστά του, έχει εντυπωσιαστεί απ'το παράδειγμα της πρώτης,
κι επειδή την έχουν προετοιμάσει πως μόνο αν απαρνηθεί την πίστη της θα σώσει τη ζωή της,κάνει όσα της προτείνουν.Της τινάζει τα μυαλά στον αέρα:
-Άντε στο διάβολο κι εσύ!
Το κάθαρμα ξαναρχίζει αυτό το καλαμπούρι κάθε βδομάδα''
- 120 μέρες των Σοδόμων''


Δεν υπάρχει τίποτε ουσιαστικά καλό ή ουσιαστικά κακό.
Όλα είναι σχετικά, δηλαδή σύμφωνα με τα ήθη μας, τις αντιλήψεις και τις προκαταλήψεις μας. Μ αυτό το δεδομένο, είναι εξαιρετικά πιθανό ένα πράγμα, αδιάφορο καθαυτό, να φαίνεται μισητό στα δικά σου μάτια κι αξιαγάπητο στα δικά μου.
Και σε ρωτώ: από τη στιγμή που μου αρέσει, από τη στιγμή που με ευχαριστεί, δε θα ήμουν τρελός να το στερηθώ μόνο και μόνο επειδή εσύ το καταδικάζεις;''
-120 μέρες των Σοδόμων.


η διάπραξη εγκλήματος είναι αδύνατη για τον άνθρωπο. Όταν η φύση του εμφύτεψε την ασυγκράτητη επιθυμία να εγκληματίσει, κανόνισε πολύ σοφά να του κάνει αδύνατες τις πράξεις εκείνες που θα μπορούσαν να παρενοχλήσουν τις λειτουργίες της, ή να έρθουν σε σύγκρουση με τη βούλησή της.
Α! φίλε μου, να είσαι βέβαιος ότι όλες οι άλλες είναι απόλυτα επιτρεπτές κι ότι δεν ήταν τόσο ηλίθια ώστε να μας δώσει τη δύναμη να τη φέρουμε σε δύσκολη θέση.
Αφού είμαστε τυφλά όργανα των εμπνεύσεών της, το μόνο μας έγκλημα θα ήταν να αντιταχθούμε σ'αυτές, έστω κι αν δεν είναι παρά τα μέσα με τα οποία πραγματοποιεί τις ιδιοτροπίες της..''
-Η φιλοσοφία στο Μπουντουάρ''




Όταν γαμά κώλο, πρέπει κανείς να περιστοιχίζεται από κώλους''
-Η φιλοσοφία στο Μπουντουάρ''



ΝΤΟΛΜΑΝΣΕ: Πρέπει να μαστε τζέντλεμεν κι όταν καυλώνουμε;''
-Η φιλοσοφία στο Μπουντουάρ''


Ε, λοιπόν, καλή μου! Μόνο γαμώντας θα μείνεις στη μνήμη της ανθρωπότητας''
-Η φιλοσοφία στο Μπουντουάρ

Ο Θρασύμαχος

Ο Θρασύμαχος, ο γνωστός φιλόσοφος που βρίσκεται αντιμέτωπος με τον Σωκράτη
στη ''Πολιτεία'' του Πλάτωνος είναι το σύμβολο του ελεύθερου αμοραλιστή.

Ο Σωκράτης εκπροσωπεί τον εκφυλισμό της φιλοσοφίας και του πνεύματος.
Η διαλεκτική του είναι η λογική του ακρωτηριασμένου πνεύματος.
Αξίζει να διαβάσει κανείς τους διαλόγους του Πλάτωνα
για να θαυμάσει τον ''λογικό'' στοχασμό του Σωκράτη, ο οποίος
αντιμετωπίζει ομιλητές παντελώς άσχετους με τα φιλοσοφικά ζητήματα
οι οποίοι απαντούν συνήθως έτσι:
''Έχεις δίκιο Σωκράτη'', ''ναι, μα τω θεό έτσι είναι'' ή''ναι, πώς αλλιώς''.

Η λογική ήταν πάντοτε η λαιμητόμος της ελευθερίας.
Στο διάβολο λοιπόν η ηθική και η λογική σας.
Ο Θρασύμαχος καταλαβαίνει πως το να είναι κανείς δίκαιος σημαίνει πως
υποκύπτει στη θέληση των εξουσιαστών του.
Δίκαιο θα πει αυτό που επιβάλλουν οι εξουσιαστές στον όχλο ώστε
αυτός να μη μπορεί να εξεγερθεί εναντίον τους.
Να φθάνει το σημείο να θεωρεί σπουδαίο να υποτάσσεται.
Οι εξουσιαστές επιβάλλουν δια της παιδείας και της σχολικής/πανεπιστημιακής εκπαίδευσης την ηθική του δούλου, τις ενοχές, τον φόβο και τη δειλία.
Ο αμοραλισμός λοιπόν, όπως τον προτείνω, λέει: ''άρπαξε αυτό που χεις ανάγκη''.Οι εξουσιαστές πρέπει να πεθάνουν.